سپهر گاز کاویان تولید کننده و تامین کننده گازهای خالص وترکیبی دارای گواهینامه ISO17025 و آزمایشگاه مرجع اداره استاندارد ایران می باشد.جهت خرید گازهای خالص و ترکیبی تماس بگیرید.02146835980 – 09128699025

اطلاعات فنی گاز اکسیژن چیست؟

گاز اکسیژن (O2) یک گاز بی‌رنگ، بی‌بو و غیرسمی است که در دمای اتاق و فشار یک اتمسفر به صورت گاز وجود دارد. این گاز فراوان ترین عنصر در پوسته زمین است و حدود 46.6 درصد از آن را تشکیل می دهد. اکسیژن همچنین حدود 21 درصد از جو زمین را تشکیل می دهد.

گاز اکسیژن برای بسیاری از فرآیندهای حیاتی در زندگی از جمله تنفس، سوختن و خوردگی ضروری است. این گاز همچنین در بسیاری از صنایع از جمله تولید فولاد، تولید شیشه و جوشکاری استفاده می شود.

گاز O2 را می توان از هوا با استفاده از روش های مختلفی مانند تقطیر جزئی، جذب مایع و غشایی جدا کرد. O2 خالص با خلوص بالای 99 درصد را می توان با این روش ها تولید کرد.

گاز O2 در کپسول های فولادی تحت فشار ذخیره می شود. این کپسول ها برای استفاده در کاربردهای پزشکی، صنعتی و تجاری استفاده می شوند.

کاربرد

کاربردهای گاز اکسیژن عبارتند از:

تنفس: برای تنفس انسان و سایر حیوانات ضروری است. این گاز به سلول ها کمک می کند تا انرژی مورد نیاز خود را از مواد غذایی تولید کنند.

سوختن: برای سوختن مواد ضروری است. این گاز با موادی مانند هیدروژن، کربن و گوگرد واکنش داده و گرما و نور تولید می کند.

خوردگی: می تواند باعث خوردگی فلزات شود. این گاز با فلزات واکنش داده و اکسیدهایی تشکیل می دهد که می توانند باعث آسیب به فلزات شوند.

تولید فولاد: برای تولید فولاد مورد نیاز است. این گاز در کوره های فولادسازی استفاده می شود تا آهن را از ناخالصی های آن جدا کند.

تولید شیشه: برای تولید شیشه مورد نیاز است. این گاز در کوره های شیشه سازی استفاده می شود تا شیشه را ذوب کند.

جوشکاری: برای جوشکاری استفاده می شود. این گاز با سوخت های دیگر مانند استیلن واکنش داده و گرمای لازم برای جوشکاری را تولید می کند.
گاز O2 یک ماده مهم و ضروری است که در بسیاری از فرآیندهای حیاتی در زندگی استفاده می شود.

مشخصات فنی

مشخصات فنی گاز اکسیژن عبارتند از:

فرمول مولکولی: O2

جرم مولکولی: 32 گرم در مول

نقطه جوش: 182.96- درجه سانتیگراد

نقطه ذوب: 218.79- درجه سانتیگراد

چگالی گازی در دمای اتاق: 1.429 گرم در لیتر

چگالی مایع در دمای 20 درجه سانتیگراد: 1.141 گرم در سانتی متر مکعب

قابلیت اشتعال: اشتعال ناپذیر

سمیت: غیرسمی

انحلال پذیری در آب: 0.035 گرم در 100 میلی لیتر آب در 20 درجه سانتیگراد

رسانایی الکتریکی: ضعیف رسانا

رسانایی حرارتی: 0.0263 وات بر سانتی متر کلوین

این گاز یک گاز بی‌رنگ، بی‌بو و غیرسمی است که در دمای اتاق و فشار یک اتمسفر به صورت گاز وجود دارد. این گاز فراوان ترین عنصر در پوسته زمین است و حدود 46.6 درصد از آن را تشکیل می دهد. اکسیژن همچنین حدود 21 درصد از جو زمین را تشکیل می دهد.

این گاز برای بسیاری از فرآیندهای حیاتی در زندگی از جمله تنفس، سوختن و خوردگی ضروری است. این گاز همچنین در بسیاری از صنایع از جمله تولید فولاد، تولید شیشه و جوشکاری استفاده می شود.

گاز اکسیژن را می توان از هوا با استفاده از روش های مختلفی مانند تقطیر جزئی، جذب مایع و غشایی جدا کرد. اکسیژن خالص با خلوص بالای 99 درصد را می توان با این روش ها تولید کرد.
گاز O2 در کپسول های فولادی تحت فشار ذخیره می شود. این کپسول ها برای استفاده در کاربردهای پزشکی، صنعتی و تجاری استفاده می شوند.

منابع اکسیژن

منابع اکسیژن را می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد:

منابع طبیعی: به طور طبیعی در جو زمین، آب و سایر مواد معدنی یافت می شود.

منابع مصنوعی: این گاز را می توان از طریق فرآیندهای صنعتی تولید کرد.

منابع طبیعی

جو زمین: حدود 21 درصد از جو زمین را تشکیل می دهد. این اکسیژن از طریق فرآیند فتوسنتز توسط گیاهان و سایر موجودات فتوسنتز کننده تولید می شود.

آب: O2 حدود 89 درصد از مولکول آب را تشکیل می دهد. این گاز از طریق فرآیندهای شیمیایی و بیولوژیکی در طبیعت آزاد می شود.

مواد معدنی: در برخی از مواد معدنی مانند سنگ آهک، دولومیت و رس نیز یافت می شود. این اکسیژن از طریق فرآیندهای شیمیایی آزاد می شود.

منابع مصنوعی

تقطیر جزئی هوا: این روش رایج ترین روش تولید O2 در مقیاس صنعتی است. در این روش، هوا با استفاده از فرآیند تقطیر جزئی به اجزای آن، از جمله اکسیژن، نیتروژن و آرگون تقسیم می شود.

جذب مایع: در این روش، هوا با استفاده از یک ماده جاذب مانند زئولیت یا کربن فعال، اکسیژن آن جذب می شود. سپس، این گاز از ماده جاذب با استفاده از فرآیندهای حرارتی یا شیمیایی آزاد می شود.

غشایی: در این روش، هوا از طریق یک غشای نیمه تراوا عبور داده می شود. اکسیژن به دلیل اندازه کوچکتر مولکول خود، از غشای نیمه تراوا عبور می کند و از نیتروژن و سایر گازها جدا می شود.

تهیه و تامین

خرید گازهای خالص مانند آرگون،نیتروژن،اکسیژن و هلیوم با سپهر گاز کاویان تماس بگیرید.
02146837950
02146835980

سپهر گاز کاویان تولید کننده و تامین کننده گازهای خالص وترکیبی دارای گواهینامه ISO17025 و آزمایشگاه مرجع اداره استاندارد ایران می باشد.جهت خرید گازهای خالص و ترکیبی تماس بگیرید.02146835980 – 09128699025

مشخصات فنی اکسیژن

از مشخصات فنی اکسیژن می‌توان به حالت ماده و نقطه ذوب و جوش اکسیژن، چگالی اکسیژن، رنگ و بوی اکسیژن اشاره نمود. در شرایط استاندارد STP اکسیژن گازی بی رنگ و بی بو است. فرمول شیمیایی گاز اکسیژن O2 است. اکسیژن مزه ندارد. پیوند موجود در گاز اکسیژن که بین دو اتم اکسیژن وجود دارد را معمولا دوگانه از نوع کوالانسی در نظر می‌گیرند. پر شدن لایه‌های اکسیژن بر اساس قانون آفبا است. آرایش الکترونی اکسیژن سه تایی نامیده می‌شود چون در آن دو الکترون تنها و جفت نشده وجود دارد. اکسیژن سه تایی را یک ملکول مغناطیسی در نظر می‌گیرند. 

اکسیژن مایع خاصیت مغناطیسی زیادی دارد که در یکسری آزمایش مشخص شد یک پل از اکسیژن مایع قادر به تحمل وزن خود بین دو قطب آهن ربای قوی می‌باشد.

اکسیژن قادر به ایجاد ترکیب‌های دوتایی و سه تایی است. اکسیژن در حالت سه تایی خود چون یک جفت الکترون آزاد یا به اصطلاح جفت نشده دارد می‌تواند با ترکیبات آلی وارد واکنش شود دلیل این واکنش وجود جفت الکترون‌های جفت نشده در ترکیبات آلی است و اینکه میل ترکیبی کمی دارند. این واکنش‌ها از فرآیند سوختن خود به خودی این ترکیبات جلوگیری می‌کند. لازم به ذکر است که علاوه بر حالت‌های گفته شده اکسیژن می‌تواند حالت دیگری با عنوان اکسیژن یک‌تایی داشته باشد. 

اکسیژن یک‌تایی و سه‌تایی دارای فرمول شیمیایی O2 است. تنها تفاوت این اکسیژن در الکترون‌های جفت نشده آن است و از لحاظ الکترونی متفاوت‌اند. این نوع اکسیژن با ترکیبات آلی بسیار سریع وارد واکنش می‌شود. اگر بخواهیم منبع اصلی اکسیژن یک‌تایی را بررسی کنیم باز هم به فرآیند فتوسنتز می‌رسیم. علاوه بر این از دیگر منابع اکسیژن یک‌تایی می‌توان به تولید آن در تروپوسفر بر اثر نورکافت ( توسط پرتوهای خورشید ) ازون اشاره نمود.

ایزوتوپ های اکسیژن

به‌طور طبیعی اکسیژن به شکل سه ایزوتوپ اکسیژن-۱۶ (۱۶O)، اکسیژن-۱۷ (۱۷O) و اکسیژن-۱۸ (۱۸O) وجود دارد که از میان آن‌ها اکسیژن-۱۶ دارای بیش‌ترین میزان فراوانی است (فراوانی طبیعی: ۹۹٫۷۶۲ درصد).

اغلب اکسیژن-۱۶، در پایان دوره همجوشی هلیوم در ستارگان کلان‌جرم و طی فرایند سوختن نئون تولید می‌شود. اکسیژن-۱۷، به‌طور عمده بر اثر سوختن هیدروژن و تبدیل آن به هلیوم طی چرخه CNO تولید می‌شود. اغلب اکسیژن-۱۸ زمانی تولید می‌شود که نیتروژن-۱۴ (۱۴N) که خود غالباً در چرخه CNO تولید می‌شود، هسته‌های هلیوم-۴ (۴He) را به‌دام می‌اندازد.

در مجموع چهارده نوع اکسیژن رادیواکتیو شناسایی شده‌است. پایدارترین آن‌ها اکسیژن-۱۵ (۱۵O) با نیمه‌عمری برابر ۱۲۲٫۲۴ ثانیه و اکسیژن-۱۴ با نیمه‌عمر ۷۰٫۶۰۶ ثانیه است.تمامی ایزوتوپ‌های دیگر دارای نیمه‌عمری برابر با ۲۷ ثانیه هستند و اغلب آن‌ها دارای زمان نیمه‌عمری کمتر از ۸۳ میلی‌ثانیه هستند.

رایج‌ترین حالت واپاشی هسته‌ای ایزوتوپ‌های سبک‌تر از ۱۶O نشر پوزیترون و تبدیل شدن به نیتروژن است و متداول‌ترین حالت برای ایزوتوپ‌های سنگین تر از ۱۸O واپاشی بتا و تبدیل شدن به فلوئور است.

مشخصات فنی گاز اکسیژن

شاید برایتان جالب باشد

اکسیژن یک‌تایی توسط سیستم ایمنی بدن نیز تولید می‌گردد.

در بدن یکسری جانداران فتوسنتز انجام میشود. کاروتنوئیدها را می‌توان اصلی ترین جزء در جذب اکسیژن یک‌تایی و تبدیل آن به اکسیژن پایدار نام برد و بدین ترتیب از آسیب‌رسانی به بافت ها جلوگیری می‌کند.

واکنش اکسیژن با عناصر جدول تناوبی

اکسیژن با بسیاری از عناصر جدول تناوبی وارد واکنش می‌شود. برای مثال گروه 14 جدول تناوبی از فلزات، نافلزات و شبه فلزات تشکیل شده است. واکنش عناصر بالای گروه 14 با اکسیژن تولید اکسید‌هایی اسیدی می‌کند. با پیشروی به سمت پایین گروه 14 این خاصیت اسیدی کم می‌شود. بعنوان مثال کربن در این گروه جای دارد و ضمن واکنش سوختن ( واکنش با اکسیژن ) تولید دی اکسید کربن و مونوکسید کربن می‌کند که این گازها هر کدام در یک شریط خاص میتوانند خاصیت اسیدی داشته باشند. مونوکسید کربن انحلال پذبری کمی در آب دارد. عنصر دیگر این گروه سیلیکون ( شبه فلز ) است که با اکسیژن وارد واکنش شده و ترکیبی با نماد شیمیایی Sio2 تولید میکند. این ترکیب انحلال‌پذیری کمی در آب دارد و یک اسید ضعیف به شمار می‌آید. اکسیژن می‌تواند با گروه 15 جدول تناوبی ترکیبات متنوعی را تشکیل دهد.

فلزات گروه 14 با اکسیژن وارد واکنش می‌شوند و ترکیبات آمفوتر ( این ترکیبات، ترکیباتی هستند که به آنها دو خصلتی نیز گفته می‌شود و به طور عمده در مقابل یک باز از خود خاصیت اسیدی و در مقابل یک اسید از خود خصلت بازی نشان می‌دهند.) را تولید می‌کنند.

برای مثال این ترکیبات GeO و SnO و PbO.

اثرات اکسیژن بر سلامتی انسان

همه ما میدانیم اکسیژن برای بقای هر موجود زنده ای لازم است و جانداران و انسانها با کمک اکسیژن به زندگی خود ادامه می‌دهند.

با این حال گاز اکسیژن ممکن است خطرناک نیز باشد اگر فردی مدت زمان زیادی در معرض اکسیژن خالص قرار بگیرد و اکسیژن خالص را تنفس کند به شش‌های فرد آسیب رسیده و دچار مسمومیت با گاز اکسیژن می‌شود. این رنج اکسیژن خالص ( 50 تا 100% گاز اکسیژن خالص) در فشار معمولی در طولانی مدت به ریه آسیب وارد می‌کند. معمولا کسانی که با اکسیژن خالص سروکار دارند باید هر چند مدت یکبار آزمایش ریوی برای اطمینان از سلامت خود انجام دهند. از دیگر مشخصات فنی اکسیژن می‌توان به دخیره سازی آن در دمای پایین اشاره نمود، به همین دلیل افرادی که با اکسیژن کار می‌کنند لباس‌های مخصوصی دارند تا از آسیب به بافت‌های بدنشان جلوگیری گردد.

ایجاد مسمومیت با گاز اکسیژن امکان دارد؟ در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

همانگونه که قبلا گفته شد اگر فردی مدت زمان زیادی گاز اکسیژن با خلوص بالا را استشمام نمائید ممکن است دچار خفگی و در نهایت مسمومیت گردد. اکسیژن خالص عملکرد شش‌ها را مختل می‌کند.. طور معمول ریه‌ها توانایی تولید آنتی اکسیدانی را دارند که سلول‌های ریه را از تخریب با اکسیژن مصون می‌دارد حال اگر به هر دلیلی تولید این آنتی اکسیدان کم یا متوقف شود، استشمام اکسیژن می‌تواند به شدت خطر ‌آفرین باشد.

اکسیژن یک گاز ضروری برای تنفس و حمل اکسیژن به سلول‌های بدن است. استفاده صحیح از اکسیژن معمولاً بدون عوارض جانبی است و بهبود تامین اکسیژن بدن را تسریع می‌کند. با این حال، در برخی موارد خاص و در شرایط نامناسب، مصرف یا استفاده نادرست از اکسیژن می‌تواند عوارضی داشته باشد. در زیر برخی از این عوارض اکسیژن ذکر شده است:

1. تنگی نفس و دیسپنسی: استفاده نادرست یا نامناسب از اکسیژن، مانند استفاده بیش از حد برای مدت طولانی، می‌تواند منجر به تنگی نفس، دیسپنسی (مشکل در تنفس) و افزایش ضربان قلب شود.

2. خشکی مخاط: استفاده طولانی مدت از اکسیژن با غلظت بالا ممکن است منجر به خشکی مخاط دهان، بینی و حلق شود.

3. سوختگی: استفاده نامناسب از اکسیژن در حضور آتش یا منابع سوختنی می‌تواند خطر ایجاد سوختگی و انفجار را افزایش دهد.

4. اکسیژنوتوکسیسیته: در مواردی که اکسیژن با غلظت بالا و برای مدت زمان طولانی استفاده می‌شود، ممکن است عوارضی مانند اکسیژنوتوکسیسیته را به همراه داشته باشد. این شامل علائمی مانند سردرد، تهوع، استفراغ، خستگی، تغییر در رفتار عصبی و تنفس سریع است.

ایمنی کار با اکسیژن

همیشه از اکسیژن در مکانی با تهویه مناسب استفاده کنید.

هرگز سیگار نکشید یا از شعله های باز نزدیک اکسیژن استفاده نکنید.

از تماس با اکسیژن مایع خودداری کنید.

هنگام کار با اکسیژن از تجهیزات محافظ شخصی شامل دستکش، عینک و ماسک صورت استفاده کنید.

از پتانسیل مخلوط های انفجاری آگاه باشید. در حضور گریس، روغن یا سایر مواد قابل اشتعال با اکسیژن کار نکنید.

تمام سیلندرها و مخازن اکسیژن را برچسب بزنید.

سیلندرها و مخازن اکسیژن را در جای خشک و خنک نگهداری کنید.

سیلندرها و مخازن اکسیژن را به طور منظم از نظر نشتی بازرسی کنید.

از سیلندرها یا مخازن اکسیژن آسیب دیده یا دارای نشتی استفاده نکنید.

سیلندرها و مخازن اکسیژن را به درستی دور بریزید.

اگر با اکسیژن کار می کنید، مهم است که از خطرات آن آگاه باشید و اقدامات احتیاطی لازم را برای ایمن ماندن انجام دهید.

در اینجا چند نکته ایمنی اضافی برای کار با اکسیژن وجود دارد:

تابلوهای "اکسیژن در حال استفاده" را در محلی که با اکسیژن کار می کنید نصب کنید.

یک کپسول آتش نشانی و جعبه کمک های اولیه در نزدیکی خود داشته باشید.

همه پرسنلی را که ممکن است در معرض اکسیژن قرار گیرند در مورد خطرات و اقدامات احتیاطی ایمنی آموزش دهید.

با رعایت این اقدامات احتیاطی، می توانید در هنگام کار با اکسیژن از حوادث و صدمات جلوگیری کنید.